Ik zit nog in de gloed van vanavond. De energie trilt nog zachtjes na in mijn lijf en ik voel mijn hart heel duidelijk kloppen. Dit is die diepe, oervertrouwde rust die alleen ontstaat als het veld echt heeft bewogen. Ik praat veel over het hoedsterschap, dus hierbij even een woordkots over hoe ik zo’n avond ervaar.
Tijdens het openen van de cirkel voelde ik mijn Innerlijke Hoedster het letterlijk overnemen. Ik zag alle energie tot stand komen. Ik voelde Moeder Aarde en Vader Kosmos met een buiging aansluiten. Hele packs verzamelden zich bij de windrichtingen en toen de Heilige Ruimte werd aangeroepen ontstond er een prachtige parelmoeren koepel. Ik zag het gewoon gebeuren.
Vanuit die koepel, als een navelstreng naar boven, verscheen een directe lijn met de Oercirkel, waardoor al die kracht, kloppend als een hartslag, werd toegevoegd aan het veld. Bij het benoemen van de hoedsters van de avond viel over elke hoedster een extra laag energie. Als een sluier die de rol bevestigde. Fucking magisch. Het voelde als een diepe erkenning van het werk dat wordt gedaan in cirkel, zichtbaar en onzichtbaar.
Ik had iets voorbereid rond voorouderwerk, maar tijdens de deelronde liet het thema "trots" zich zien. Niet als hoogmoed, maar als waardigheid.
Als een besef van hoe ver we gekomen zijn dit jaar. Hoe goed we bezig zijn. En dat we het verdienen om daar even bij stil te staan. Gewoon om te voelen: dit hebben we zelf gedaan.
Vanuit die beweging zijn we met de Innerlijke Medicijnvrouw het Landschap van de Ziel ingedoken, om te kijken naar het Innerlijke Vuur. Dat heilige licht dat altijd in ons brandt, hoe diep de winter ook is.
We hebben dat vuur aangewakkerd, opgelaaid en volledig en groot gemaakt. En omdat we daar toch eenmaal waren, hebben we ook heling gebracht naar de zonnevlecht, zodat het Innerlijke Vuur goed gedragen kan worden. Alles klopte. Ik kon de reizen instappen, meekijken, meesturen en voelen.
Er was een moment waarop alles samenviel. De vrouwen, elementen, de packs van krachtdieren, de glans van de koepel... één groot web van levend licht.
En daar kwam het weten: dit is waarom we hoeden.
Niet om te leiden, maar om te luisteren.
Niet om te sturen, maar om te dragen wat door ons heen wil bewegen.
Die avond hebben we niet alleen een cirkel gesloten.
Er werd een vonk aangestoken die door de winter heen blijft gloeien.
Een vuur van trots. Van kracht. Van verbinding.
Laat dat vuur zacht nagloeien.
Laat het je verwarmen terwijl de wereld langzaam in rust gaat.
Sommige bewegingen doven niet, ze veranderen alleen van vorm.
In liefde,
Jamie
Altijd vrouw,
soms hoedster,
altijd in het web.
Jamie is de Hoedster van VrouwenCirkels Arnhem, met haar praktijk Take Back Your Power, geeft ze
readings, healings en cleansings. Neem contact met haar op
via haar site: